Δεκτή από το ΣτΕ η παρέμβαση της Περιφέρειας Ηπείρου
για μονάδα Ασφαλτικών στη Λωρίδα Σαγιάδας
Όπως ανέφερε σε σημερινές του δηλώσεις ο Περιφερειάρχης Ηπείρου κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης έληξε οριστικά το θέμα με τα Ασφαλτικά της Σαγιάδας, καθώς το Συμβούλιο της Επικρατείας δικαίωσε την Περιφέρεια Ηπείρου σε ο, τι αφορά τα περιβαλλοντικά ζητήματα.
Ακολουθεί το ιστορικό της απόφασης:
Με πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας απορρίφθηκε αίτηση της εταιρείας «ΑΣΦΑΛΤΙΚΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Β.Ε.Ε.», η οποία εδώ και χρόνια επιχειρεί να δημιουργήσει αποθηκευτικούς χώρους πετρελαίου, μαζούτ, ασφάλτου και ασφαλτικών γαλακτωμάτων στη Λωρίδα της Σαγιάδας, όπου από τη δεκαετία του 1980 είναι εγκατεστημένες μονάδες ιχθυοκαλλιεργειών -κλάδος που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες ανάπτυξης της περιοχής- και έγινε δεκτή η παρέμβαση της Περιφέρειας Ηπείρου (μοναδικής παρεμβαίνουσας στη διαδικασία).
Συγκεκριμένα, κατ’ αρχήν κρίθηκε το έννομο συμφέρον της Περιφέρειας «ισχυριζόμενη ότι η λειτουργία των εγκαταστάσεων της αιτούσας εγκυμονεί κινδύνους για τις λειτουργούσες ή δυνάμενες να λειτουργήσουν στην πλησίον της θαλάσσιας περιοχής, ιχθυοκαλλιεργητικές μονάδες».
Ακολούθως, απορρίφθηκε η αίτηση που είχε ασκήσει η άνω εταιρεία με την οποία δίωκε την ακύρωση πράξεων της αρμόδιας υπηρεσίας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας και της απόφασης του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας που απέρριψε σχετική ιεραρχική προσφυγή.
Ειδικότερα, το Ανώτατο Ακυρωτικό έκρινε ότι η νέα κρίση της περιβαλλοντικής αρχής περί μεταβολής των δεδομένων σχεδιασμού στην περιοχή Σαγιάδας (όρμος Κάτω Αετού) μετά την έκδοση του από 3.5.2022 π.δ. «στηρίχθηκε στο γεγονός ότι μεταξύ άλλων, κατά τον σχεδιασμό της Π.Ο.Α.Υ., η θεσμοθέτηση της οποίας συνιστά αφ’ εαυτής λόγο που διαφοροποιεί τα δεδομένα επί των οποίων είχε στηριχθεί η αρχική Α.Ε.Π.Ο., η δραστηριότητα της αιτούσας είχε, πάντως, αποτυπωθεί και ληφθεί υπόψη ως δραστηριότητα μη έχουσα άδεια εγκατάστασης, σύμφωνα με το ΥΠΕΝ.ΔΧΩΡΣ/42737/617/31.5.2022 έγγραφο της Διεύθυνσης Χωρικού Σχεδιασμού του ΥΠΕΝ, η δε χωροθέτηση των ιχθυοκαλλιεργητικών μονάδων εντός της ζώνης της Π.Ο.Α.Υ. θα δημιουργούσε δυσκολία στην ομαλή και ασφαλή διέλευση του δεξαμενόπλοιου για τον ανεφοδιασμό της μονάδας μέσω της λιμενικής εγκατάστασης. Σύμφωνα με τα ανωτέρω, η κρίση της διοίκησης περί ουσιαστικής μεταβολής στα δεδομένα σχεδιασμού και λειτουργίας της επίδικης δραστηριότητας είναι νομίμως αιτιολογημένη, επομένως, νομίμως ζητήθηκε η υποβολή φακέλου τροποποίησης, ώστε να τηρηθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6 του ν. 4014/2011, όπως ισχύει.
Οι ισχυρισμοί, δε, που είχε προβάλει η αιτούσα με την 31079/26.6.2023 αίτησή της προς τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας ότι δεν μεταβλήθηκε το νομοθετικό καθεστώς της περιοχής ή ότι μεταβλήθηκε προς το ευμενέστερο, διότι τηρείται μεγαλύτερη απόσταση ασφαλείας από την πλησιέστερη ιχθυοκαλλιεργητική μονάδα σε σχέση με αυτή που ίσχυε όταν είχε αδειοδοτηθεί περιβαλλοντικά η δραστηριότητά της το έτος 2011 είναι αβάσιμοι και νομίμως απορρίφθηκαν. Ο ειδικότερος τέλος ισχυρισμός της αιτούσας περί παραβίασης του δεδικασμένου που, κατά τους ισχυρισμούς της, απέρρεε από την 1265/2018 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Τούτο διότι, κατά τον χρόνο της υποβολής της 60484/6.6.2022 αίτησης στην αρμόδια περιβαλλοντική αρχή προκειμένου να παραταθεί η ισχύς της αρχικής α.ε.π.ο. μέχρι τη συμπλήρωση δεκαπενταετίας από την έκδοσή της, είχαν μεταβληθεί, όπως έγινε δεκτό ανωτέρω, τα νομικά και πραγματικά δεδομένα σε σχέση με τα ισχύοντα κατά τον χρόνο της 1265/2018 απόφασης του Δικαστηρίου. Οι περί του αντιθέτου λόγοι ακυρώσεως πρέπει επομένως, να απορριφθούν ως αβάσιμοι».